" Roeddem wedi cael ein gwahodd i ymuno â marchnad Celyn ac roeddem wedi penderfynu ei drio am ychydig fisoedd i weld os oedd hi’n werth i ni fynd yno. Wedi’r cwbl, mae’n cymryd 45 munud i ni yrru yno," esboniodd Tudor wrth gymryd seibiant byr o’r cyfnod wyna i fynd â ni o amgylch ei fferm brydferth, lle gwelir ieir, cŵn a chathod. "Roedd hynny bedair blynedd yn ôl ac erbyn hyn, os ydych chi eisiau ymuno ag unrhyw farchnad ffermwyr mae’n rhaid i chi fynd ar restr aros yn gyntaf."

Mae chwe blynedd o werthu’n uniongyrchol i’r cyhoedd wedi adnewyddu eu gobaith a’u rheolaeth dros y cynnyrch. Maent yn gallu ateb cwestiynau’r cyhoedd, gan ddweud wrthynt fod yr anifeiliaid yn teithio wyth milltir yn unig i’r lladd-dy, sut eu magwyd a rhoi gwybodaeth iddynt am eu porthiant.

Mae Tudor hefyd yn torri’r cig ar y stondin sy’n golygu bod y siopwr yn cael yn union faint o gig mae o’i angen. Ac mae ef a Mona yn croesawu awgrymiadau gan eu cwsmeriaid. "Mae un o’n cwsmeriaid yn asiant teithio a gofynnodd i ni am gig dafad," esboniodd Tudor. "Roedd ei angen i wneud cyrri a daeth yn ôl atom a dweud ei fod yn ffantastig, yn union fel y dylai cyrri flasu." Mae cig dafad, sef dafad dwy oed a

hŷn yn mynd yn fwyfwy poblogaidd oherwydd bod y cyhoedd yn awyddus i gynhyrchu bwydydd traddodiadol. "Ond peidiwch â gofyn i mi sut flas sydd arno," meddai Tudor, "oherwydd rydym wedi gwerthu allan ohono bob tro!" Mae’r un cleient yn teithio i Zimbabwe ac oherwydd hyn cafodd flas am gig eidion hallt, felly mae hynny hefyd erbyn hyn yn rhan o restr cynhyrchion Cefn Fran.

Ond mae ffermio ei hun yn parhau i fod yn waith caled ac er y llwyddiannau mae wedi ei gael, mae Tudor yn dal i bryderu am y dyfodol. "Gallaf wneud mwy o arian o siop 10 metr sgwâr nag y gallai ar 200 erw o dir fferm," meddai yn drist.